محقق و نویسنده میبدی:

زیلو صنعتی کهن و ریشه‌دار و مورداستفاده ایرانیان بوده است


سید عبدالعظیم پویا محقق و نویسنده میبدی در پنجمین نشست ثبت جهانی زیلو میبد، از زیلو به‌عنوان صنعتی نام برد که تنها یکی از صنایع‌دستی استان یزد نیست، بلکه زیلو یک صنعت کهن و ریشه‌دار ملی است که روزی و روزگارانی تمام ایرانیان از بافته‌های آن بهره می‌بردند.

 

به گزارش روابط عمومی فرمانداری میبد، بعدازظهر روز سه‌شنبه 24 مهرماه پنجمین نشست ثبت جهانی زیلو میبد با حضور "حسین فلاح" فرماندارمیبد،"علیرضا ابوالحسنی" معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی فرمانداری، "مصطفی فاطمی" مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان، "ویدا تو حدی" مشاور معاون صنایع و هنرهای سنتی سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور، جمعی از مسئولین و فعالین حوزه زیلوبافی در سالن اندیشه فرمانداری میبد برگزار شد.

سید عبدالعظیم پویا محقق و نویسنده میبدی در این نشست، با اشاره به اینکه تا ریشه در آب است - امید ثمری هست؛ از اینکه هویت و فرهنگ شهر میبد با ویژگی‌های منحصربه‌فردش این‌همه هوادار دارد، اظهار خوشنودی نمود.

سید عبدالعظیم پویا ضمن تشکر از آسیب‌شناسی‌هایی که با توجه به شناخت و نیز بازدیدی که انجام گرفت، درباره شهر میبد با محوریت هنر صنعت آن زیلو از سوی مشاور معاونت صنایع‌دستی‌مان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور در نشست ارائه گردید، به فعالیتی که در بیست‌وچند سال اخیر درزمینهٔ زیلوبافی میبد شد، درحالی‌که شمع این هنر رو به خاموش بود، اشاره نمود.

پویا تصریح نمود: زمانی، شمع هنر زیلوبافی رو به خاموشی بود، درحالی‌که آخرین بازمانده هنر صنعت زیلوبافی در میبد بود، اما خوشبختانه بارها و بارها دلایلی موجب شد این صنعت بازشناسی شود و ما الآن بتوانیم زیلوبافی را به‌عنوان یکی از صنایع کشور به اهل فرهنگ و هنر کشور معرفی کنیم.

ایشان زیلو را هنر صنعتی معرفی کرد که ریشه در تمدن و فرهنگ کهن مردم ایران دارد و به لحاظ تکنیک بافت بسیار خوب آن ازنظر قابلیت، دوام و استحکامی که دارد و می‌توان بارها و بارها آن را شست و استفاده نمود و نیز دیگر ویژگی‌هایش که باعث شده از آن به‌عنوان فرش سلامت نام‌برده شود، همچنان مورداستفاده و قابل‌توجه است.

محقق و نویسنده میبدی بیان کرد: حتی زمانی خود میبدی‌ها هم داشتند این هنر اصیل خود را به فراموشی می‌سپردند و در این چندساله اخیر یکی از اهداف این بود که زیلو به خود میبدی‌ها شناسانده شود و الآن که بحث جهانی‌شدن زیلو مطرح هست، باید به صورتی عمل کرد که این هنر صنعت را به ارزیابان یونسکو به‌خوبی شناسانده شود.

وی اظهار داشت: اگر به خانه‌هایی که زیلوبافی در آن صورت می‌گرفته بنگریم، به‌گونه‌ای شاهد تلفیق معماری آن خانه‌ها باکار و هنر زیلوبافی هستیم، به‌طوری‌که کارگاه زیلوبافی در این خانه‌ها، دری به بیرون دارد و از داخل نیز پنجره‌ای به بیرون دارد به علت اینکه بافنده زیلو دائماً باید با اهل خانه در ارتباط باشد.

سید عبدالعظیم پویا در ادامه توضیح داد: نیمی از کار زیلوبافی در قدیم را دختران وزنان در خانه‌ها انجام می‌دادند و نیز 70 درصد کار زیلوبافی نظیر رشتن و بافتن و کلافه کردن نخ‌ها و... در خانه‌ها، توسط آن‌ها صورت می‌گرفته است، بنابراین ما باید ویژگی‌های این خانه‌ها را به ارزیابان معرفی کنیم تا آن به ریشه‌ای که این هنر داشته و تأثیری که حتی در معماری خانه‌ها نیز گذاشته است، پی ببرند.

گفتنی است، پرونده ثبت جهانی میبد به‌عنوان «شهر جهانی زیلو» پنجم آبان ماه موردبررسی از سوی ارزیابان بین‌المللی قرار می‌گیرد.






آدرس کوتاه :